stressIn de oertijd had je 2 soorten stress:

Acute stress had je als je door een everzwijn achterna gezeten werd, dan rende je voor je
leven, of je besloot te vechten, maar je ging in ieder geval geen bramen plukken en eten!

Chronische stress was er veelal in de winter, als de voorraden (bijna) op waren en er maandenlang weinig tot geen
eten was, of als er een zware reis gemaakt moest worden.

Hierin is eigenlijk niets veranderd. Er is nog steeds acute stress en men zal dan niets eten. Bijvoorbeeld je hebt een grote opdracht met een krappe limiet, je móét het af hebben vóór een bepaalde tijd. Je werkt je suf om dit te halen en denkt nog niet eens aan eten….dat komt wel naderhand.

Bij chronische stress zie je vaak dat men aldoor iets in zijn mond stopt. Deels doordat je zorgen kan wegdrukken door te eten, maar ook deels omdat je lichaam om voorraden vraagt (oertijd). Helaas reageert je lichaam tegelijkertijd door allerlei maatregelen te nemen. Het maakt hormonen aan om meer vet op te nemen en vast te houden …en vocht….en zout…(stijgende bloeddruk) Door de chronische stress heb je minder energie, je gaat minder goed voor jezelf zorgen.
Je behoefte aan voedzaam eten verminderd (daar heb je ook geen zin in). Je wordt nog vermoeider en ongelukkig,
je kan zelfs letterlijk ziek worden!

Maar……………. je kan er ook iets aan doen! Chronische stress ontstaat door onmacht en onrust. Of andere dingen waar niet zomaar een kant en klare oplossing voor is….

Hou van jezelf en verzamel moed. Door alles door te laten sudderen en door de dingen maar te laten gebeuren, doe je
jezelf tekort. En het lost uiteindelijk niks op! Het enigste wat je nu bereikt is dat je eet om je even niet zo slecht te voelen…
en je kan het toch niet eeuwig wegdrukken, dat is niet vol te houden! Bovendien, je wordt steeds dikker en daar voel je
je ook niet prettig bij!

jump